impertir
Translations
- to impart
- to bestow
Less common verb.
Conjugation
Conditional
| yo | impertiría |
| tú | impertirías |
| él/ella | impertiría |
| nosotros | impertiríamos |
| vosotros | impertiríais |
| ellos/as | impertirían |
Future
| yo | impertiré |
| tú | impertirás |
| él/ella | impertirá |
| nosotros | impertiremos |
| vosotros | impertiréis |
| ellos/as | impertirán |
Imperfect
| yo | impertía |
| tú | impertías |
| él/ella | impertía |
| nosotros | impertíamos |
| vosotros | impertíais |
| ellos/as | impertían |
Present
| yo | imperto |
| tú | impertes |
| él/ella | imperte |
| nosotros | impertimos |
| vosotros | impertís |
| ellos/as | imperten |
Preterite
| yo | impertí |
| tú | impertiste |
| él/ella | impertió |
| nosotros | impertimos |
| vosotros | impertisteis |
| ellos/as | impertieron |
Advertisement
Example Sentences
El maestro decidió impertir sus conocimientos a los estudiantes con entusiasmo.
The teacher decided to impart his knowledge to the students with enthusiasm.